Archive for دی, ۱۳۸۹

سياست خارجی و تداوم معمای فيل در تاريکی!

< ![CDATA[

مقدمه: در اواخر عمر دولت اصلاحات، دانشجویی پس از اتمام یکی از کلاس‌های علوم سیاسی دقایقی با استاد خود که سابقه حداقل یک دهه فعالیت دیپلماتیک را در کارنامه خود داشت، درباره نقدهایی که بر سیاست خارجی دولت وارد می‌داند پرسید. در انبوه انتقادات وارده بر این موضوع -علی‌الخصوص از سوی رسانه‌هایی که به دلایل تاریخی و سیاسی در یک جناح خاص متراکم شده‌اند-، استاد به جای اشاره به مصادیق موضوع، ترجيح داد به لحاظ تئوریک به مسئله بپردازد. دکتر جلیلی در پاسخ نگارنده، کانونی‌ترین گزاره‌ای را که در نقد سیاست خارجی دولت روا می‌دانست، این مسئله برشمرد که «دولت اسلامی را سزا نیست که در موقعیت و موضع اتهام قرار بگیرد؛ ما می‌بایست شاکی باشیم و نه متهم!»

چند ماه پس از آن روز و در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری نهم، نقدهای مذکور بیشتر از زبان کاندیدای نوظهور آن روز یعنی دکتر احمدی‌نژاد بیان می‌شد. در چنین روزهایی بود که به یقین رسیدم احمدی نژاد و جلیلی همکاری‌های بیشتری در آینده خواهند داشت.

*   *   *

۱)     بعد از استقرار دولت نهم، در سیاست خارجی جمهوری اسلامی بر ابعاد و سویه‌های بین‌المللی انقلاب تأكید شد. اتخاذ راهبردهایی چون زیر سؤال بردن واقعه هولوكاست، ناعادلانه خواندن ساختار نظام بین‌الملل با تأكید بر شورای امنیت، تشدید تقابل در معادلات مربوط به غنی‌سازی اورانیوم- به عنوان حق طبیعی و مصرح در NPT-، زیر سوال بردن ادعاهای غیر حقوقی ۱+۵ و حتی در مواقعی تهدید به خروج از مذاكرات، همه و همه ناظر بر پررنگ‌تر کردن ابعاد جهانی انقلاب اسلامی بود.

ادامه مطلب »

لینک دوستان