Archive for خرداد, ۱۳۹۰

ماکياولی! آسوده بخواب …!

< ![CDATA[

آقای ماکياولی! صدايم را مي‌شنوی!؟ …

… آسوده بخواب!

آسوده بخواب، که مبلغین اندیشه‌ات بیدارند و تفکرات خطرناک تو را تمام و کمال اجرا می‌کنند. آنچه تألیف کردی و نام «شهریار» بر آن نهادی، اینک کتاب دعای قدرتمندان شده است.

نوشتی که «بزرگترین هدف، حفظ قدرت است و در راه رسیدن به آن هر وسیله‌ای موجه است» آسوده بخواب که اینک اخلاق و دیانت به هر قیمت به بازی گرفته می‌شوند تا پایه‌های قدرت- آنهم به مدتی کوتاه- حفظ شوند. شنیده‌ام که گفتی «باید بدانید که برای مبارزه دو روش وجود دارد: یکی با قانون و دیگری با زور»؛ تاریخ تکرار می شود و تکرار می‌شود!

به جای «شهر خدا»ی آگوستین قدیس، اتوپیای جدیدی به نام «ضرورت» قراردادی و نوشتی: «جنگ تنها هنری است که به کار فرمانروا می‌آید و هیچ راه گریزی از آن نیست» و باز نوشتی «از خطای عمومی بشر آن است که در زمانه آرامش به طوفان نمی‌اندیشند» آقای ماکیاولی! در طول تاریخ کسانی چون ناپلئون، ژاکوبن، لنین و موسولینی پشت سر تو ایستادند و رو به قبله شیطان، نماز بداخلاقی و مردم فریبی، لجاجت و حیله را به تو اقتدا کردند؛ آسوده بخواب که صف‌های اقتداکنندگان به تو طویل‌تر شده است.

این تو بودی که فرمانروا را امر به بی‌اعتنایی به سنت‌ها و قوانین جامعه می‌کردی و معتقد بودی «برای به چنگ آوردن قدرت باید به سان شیر بود و برای حفظ آن به مانند روباه!». نیک می‌دانم که از شیران و روبهانی که در جامعه من مانور قدرت می‌دهند و به مقدسات و سنت‌ها و باورهای من بی‌اعتنایی و بی‌احترامی می‌کنند سخت خرسندی؛ باز یقین دارم که در بزم نامبارک موهومات، توهم و داعیه غیب‌دانی با لجاجت و خودمحوری، مست و خرامان حضور داری!

ادامه مطلب »

لینک دوستان