Archive for بهمن, ۱۳۹۲

امکان مفهومی اجتماع دردمندان!

< ![CDATA[

گاهی به این می‌اندیشم که هر یک از ما آدم‌ها به واسطه حب ذات -که فی‌نفسه امر مذمومی هم نیست- خود را فردی منحصر به فرد در جامعه می‌دانیم و گاهی گام از حد انصاف فراتر نهاده و احساس می‌کنیم اگر دردی در عالم است، تنها به قامت ما دوخته شده و ای بسا دیگران ذره‌ای از آن که ما می‌کشیم را نمی‌کشند.. و قس‌علی‌هذا..!
نتیجه این‌که دوست داریم در مواقعی که از شدت فشار و آلام طبیعی روز از زمین و زمان شکوه می‌کنیم، کنج عزلت گزیده و برای تسکین اندوه‌مان، دست‌کم با «خود» مشغول باشیم..

Friendship Quotes
به کلمات فوق که می‌نگرم می‌گویم این توئی که درد و ناراحتی و غم را به سخره گرفته‌ای و آنچه غیرطبیعی می‌گذرد را عادی جلوه می‌دهی..؟ ولی نه! ابداً اینطور نیست؛  ادامه مطلب »

رونوشت به ضدافراطی‌ها!

متأسفانه این هم از خاصیت سیاست‌ورزی و سیاست‌نویسی در ایران است که کسانی که فریاد «مبارزه با افراط»شان گوش عالم را کر کرده در چند ماه اخیر و به صورت عیان، جنایات تروریست‌های وارداتی به کشور سوریه را دیدند و تنها به دلیل استبداد-البته غیرقابل دفاع-بشار اسد دم برنیاوردند. بی‌بی‌سی هم فهمید که رهبران مبارزه با نظام حاکم سوریه به شدت طالبانی، متحجر و وهابی هستند ولی آقایان نفهمیدند؛ البته باید گفت نخواستند بفهمند! هنوز هم ناله‌های آن کودک سه ساله که می‌گفت «همه چیز را به خدا خواهم گفت» قلب خیلی‌ها را مور مور می‌کند. ولی وقتی منافع صرفاً سیاسی برای دست به قلم‌های ما اولویت داشته باشد انتظاری برای احیای فطرت‌های خموده نیست. آن‌ها افراط غالیان تشیع را دیدند و شاهد بودند که فرقه تحت حمایت شیخ نادان، شیرازی، هفته وحدت را تحویل به هفته برائت! کردند و ناظر بودند این گروهک -به بهانه مراسم کذایی عیدالزهرا– چه توهین‌هایی که به برادران اهل سنت ما نکردند! بزرگان دینی ما از مطهری و بهجت گرفته تا امام خمینی را نواختند. زمینه را برای ترور و کشتار شیعیان در کشورهای منطقه – و اخیراً پاکستان– آماده کرده و خود را شریک قتل آن‌ها کردند … این‌ها را دیدند ولی سکوت کردند چرا!؟ چون آخوندهایی که در راس این فرقه خطرناک قرار دارند در جریان اعتراضات ۱۳۸۸ حاکمیت را آماج حملات خود قرار داده بودند.. هنوز هم وقتی تصاویر چند ماه پیش صادق شیرازی بر روی پیج آن دوست جنبش سبزی را می‌بینم که از طرفی شعار مبارزه با خشونت می‌دهد و از طرف دیگر عاشق کسی است که قمه‌زنی را جائز و بلکه مستحب می‌داند و با توهین‌اش به بزرگان اهل سنت زمینه را برای ترورهای خونین شیعیان منطقه مساعد کرده حالت اشمئزاز می‌گیرم!

tafrit همین‌‌ سیاست‌نویس‌ها ۲۴خرداد را هم در بوق و کرنا کرده‌اند؛ اصلاحات رئیس‌جمهور را تمجید می‌کنند ولی اصول‌گرایی‌اش را نمی‌بینند! علی مطهری را به‌خاطر مواضع شجاعانه و تحسین‌برانگیزش در نقد حاکمیت می‌پرستند ولیکن دوست ندارند که بشنوند مطهری موسوی را مقصر بزرگ انتخابات می‌داند، احکام حکومتی ولی‌فقیه را دارای «موضوعیت» می‌داند.. به اجرای احکام اسلامی در حوزه فرهنگ مصر است و…

سخن به درازا نبرم! چنین موضع‌گیری‌هایی نشان از این دارد که به زعم اینان «مبارزه با افراط خوب است اما به شرطی که منفعت گروهی و باندی داشته باشد»!

– – – – – – –

مرتبط در همین سایت: جنگ اول به از صلح آخر!

]]>

لینک دوستان