Archive for آبان, ۱۳۹۳

آیت‌الله مهدوی کنی؛ تجسم اخلاق عملی

 برای منی که از ایام نوجوانی سودای دین و دانش در دل داشته، طبیعی است امتداد نگاهم سال‌های سال به سمت علمای حوزه و دانشگاه بوده و بکوشم قدم در مسیری بنهم که نهاده‌اند. در تمام این سال‌ها شاید به تعداد بیش از انگشتان دو دستم با اساتیدی مواجه شدم و پای صحبت خطبایی نشستم که گذر زمان جایگاه‌شان را در ذهن و دل‌ام تنزل داد و تنزل داد! بگذریم که درباره یکی‌دو تن از آقایان حس دوست‌داشتن از مرحله زوال نیز عبور کرده و به مرحله ملال نیز رسید؛ همان‌ها که منبر چوبی‌شان را عرش الهی فرض کردند و به قصد تصغیر بزرگان همت‌های گاهاً موثر داشته‌اند…

به ضرس قاطع می‌توانم بگویم تنها عالمی که از چرخه مذکور استثناء بوده و بلکه مسیر عکس در ذهن و دل‌ام پیمود آیت‌الله مهدوی کنی بود. سابقه آیت‌الله در دو دهه اول انقلاب برای نوجوان خامی چون من قابل پذیرش نبود؛ به حدی که نمی‌توانستم با این مسئله کنار بیایم که قدم در دانشگاهی بگذارم که در رأس آن ایشان قرار گرفته باشند. از خاطرم نمی‌رود اردوی پیش‌دانشگاهی‌مان را که به اکراه پای صحبت‌های‌شان نشستم… از آن روز به بعد بود که خود را سال‌ها وارد عرصه‌ای از نزاع درونی کردم که پیروز نهایی آن، نه قضاوت سابق، که مهر و محبت حاج‌آقا بود!

در ماه‌های پایانی حیات شریف‌شان برای طلب حلالیت و بیان این حس به خدمت‌شان رسیدم. گفتم: عرضی خصوصی دارم! لبخندی زد و فرمود تا به حال با احدی از فرزندانم تعامل خصوصی نداشته‌ام…! دریافتم که نگران قضاوت‌های اطرافیان است و بیشتر نگران نفس سرکش آدمی که به سمت تملق می‌کشاند و نابودش می‌کند؛ ولی از این نکته غافل بود که شاگرد حقیقی استاد مهدوی‌کنی و فرزند ایشان آن‌قدر آب‌دیده شده که از این عرصه‌ها به دور باشد و فراتر از آن، برای رساندن فریاد رسای اخلاق عملی‌اش و مشی معتدل‌اش به گوش سیاستمداران، سر سوزنی از آموخته‌هایش عقب‌نشینی نکند.. خدایش بیامرزاد…

قال رسول‌الله (ص): «اذا مات العالم الفقیه ثلم فی الاسلام ثلمة لایسدها شیء» «وقتی عالمی فقیه، فوت كند در اسلام رخنه و حفره‎ای ایجاد می‎شود كه هیچ چیزی نمی‎تواند جای آن را پر کند»

hAj AghA Mahdavi Kani

شرح عکس: تعامل عمومی پدر و فرزندان‌اش! همیشه می‌گفتند هیچ چیز به اندازه موفقیت شما خوشحال‌ام نمی‌کند.. احتمالا تعداد تقدیرنامه‌هایی که در خانه دارم سه رقمی شده است؛ ولی چند سال متوالی و بعنوان پژوهشگر برتر دانشکده علوم سیاسی، بزرگترین و ارزشمندترین جایزه‌ عمرم را از دست حاج آقا گرفتم..

– – – – – – – نوشته مرتبط در همین سایت: دیروز، امروز، فردا (۱) روایت آیت‌الله مهدوی‌کنی از انتخابات ۱۳۷۶]]>

لینک دوستان